گذاشت ، و با خدا نزاع كرد در رداء تجبّر كه مخصوص خداست ، و پوشيد لباس تعزز را و از سر افكند قناع تذلل و انقياد را ، آيا نمىبينيد كه او را به سبب تكبر حقير كرد ، و به سبب ترفّع او را پست كرد ، و در دنيا او را ملعون گردانيد ، و در آخرت آتش جهنّم از براى او مهيّا نمود . و اگر خدا مىخواست كه آدم را از نورى خلق كند كه روشنى او ديده‌ها را خيره كند ، و ضياء او عقلها را حيران گرداند ، و بوى خوش او نفسها را تنگ كند مىتوانست كرد ، و اگر چنين مىكرد هرآينه گردنها براى او خاضع مىگرديد ، و اطاعت بر ملائكه آسان مىشد ، و ليكن حق‌تعالى ابتلا مىفرمايد خلقش را به بعضى از چيزها كه اصلش و علّتش بر ايشان مخفى است ، تا آنكه با آزمايش مطيع و عاصى از يكديگر جدا شوند ، و تكبّر از ايشان زايل گردد ، و خيلا از ايشان دور شود . پس عبرت بگيريد به آنچه حق‌تعالى به ابليس كرد به سبب تكبّر در هنگامى كه نافرمانى كرد عمل طويل و سعى بسيار او را حبط كرد ، با آنكه شش هزار سال عبادت خدا كرده بود ، پس كى سالم مىماند بعد از شيطان با آن عبادت اگر مثل تكبّر او را به عمل آورد . پس حذر نمائيد از اين دشمن خدا كه شما را به بلاى خود مبتلا گرداند ، و بپرهيزيد از مكرها و حيله‌هاى او ، و تذلّل و اطاعت را بر سر خود بگيريد ، و تعزّز و تجبّر را در زير پاى خود درآوريد ، و تكبّر را از گردن خون بيفكنيد ، و تواضع را صلاح و حربهء خود كنيد در دفع دشمن خود شيطان و لشكرهاى او ، به درستى كه او را از هر امّتى لشكرها و اعوان و پيادگان و سواران هست ، و مباشيد از قبيل قابيل كه تكبّر كرد بر برادر خود بدون فضيلتى كه خدا از براى او مقرّر ساخته باشد ، بلكه عظمت را بر خود بست ، و حسد برادر خود برد ، و حميّت در دلش غضب را برافروخت ، و شيطان باد كبر در دماغش دميد تا برادر خود را كشت ، و به ندامت